Vandaag een zeer grote stap vooruit gezet.

Ik wilde al langer mensen op een onbaatzuchtige manier helpen. Gewoon door er voor ze te zijn en met hen te praten over wat hen bezighoudt. Nu ik baanloos ben geworden en weer tijd heb voor andere dingen heb ik de koe bij de horens gevat.

Ik heb EN een website gemaakt met informatie over plaats en datum EN geadverteerd op Marktplaats (Contacten en Berichten/Advies en Oproep).

De website is te vinden op: http//problemenlosjeopmetpraten.webs.com

Ook jij, als mijn blog-lezer bent, uiteraard, van harte welkom op de neergezette plaats en uren.

Ik ga nu vlug douchen en de sari voor morgen uitzoeken.

IK GA WEER AAN T WERK

KUS

Maaike

Gistermiddag was ik met kleine Sem ff aan t stoeien toen ie thuis werd gebracht. Ik wilde een sprintje naar hem toe trekken en ik voelde "knap" in mijn linkerkuit. Ik kon er gelijk al bijna niet meer op lopen ik ben steun zoekende aan muren en deuren thuis gekomen. Het was mij gelijk wel al duidelijk wat er gebeurd was: een zweepslag in de kuit, er is dus een stukje spier kapot gegaan, tot een wond(je) geworden. Gelijk eigenlijk paniek hier bij mij. Want vandaag is Sem thuisgeweest vanuit het MKD omdat zij een studiedag hebben. En ik wist niet hoe ik me redden moest. Ik heb na een kwartiertje tot een half uur Marjolein gebeld. De pijn ging niet over en werd eigenlijk in eerste instantie alleen maar erger en erger. Gelukkig is Marjolein zo lief geweest om linea directa de boel thuis in te gaan pakken en is ze met de kleine naar ons toegekomen. Dus zij was er gisteravond laat al. Peter moest vandaag gewoon werken en had totaal geen gelegenheid om dat anders te organiseren. Dus ik ben ERG DANKBAAR dat Marjolein hier is. Vandaag best een druk dagje zo gehad met haar kleine meid en onze Sem erbij. Maar het is goed gegaan. Morgen gaat Sem weer naar t MKD en moet Marjolein hem naar beneden gaan brengen naar t busje. Mama heeft een zeer been, ik heb het vandaag wel 30 duizend keer herhaald, per ongeluk tegen me aanlopen enzo. Maar goed, hij heeft t goed opgenomen allemaal. Mar blijft tot zondag dan gaan we mee naar haar huisje om haar verjaardag alsnog te gaan vieren. Ik denk, hoop, dat ik er vanuit kan gaan dat t zondag wel weer wat beterder zal gaan met de kuit. Ik kan nu op de tenen lopen, de hiel naar beneden gaat niet, de spier is tekort.

Welterusten allemaal

Groetjes,

Maaike

Het is een rare week geweest de afgelopen week. Ik heb toch het grootste gedeelte van de week me een "spijbelaar" gevoeld omdat ik ontslag heb genomen. Donderdag was ff t zwartste punt deze week, ik was met geen 10 paarden vooruit te duwen en ik heb die dag lamlendig doorgebracht. Veel geslapen en heel erg weinig gedaan. Er stond een vaat op t aanrecht van hier tot aan Geleen en ik kreeg t niet voor mekaar om t af te spoelen en in de vaatwasser te zetten.

Vrijdag ging t alweer wat beter en zaterdag werd ik wakker met t gevoel :ik heb nu ECHT eens weekend. Eerst ff een tijdje rondgelummeld op internet en spelletjes gedaan, je moet toch wat. Toen hadden papa en kleine Sem al de kleren aan en moest mama er nog aan geloven. Ik had vrijdag al uitgebreid boodschappen gedaan bij de Lidl. We zijn dus zaterdag alvast naar de Molen toegegaan om weer lekkere meelsoorten in te slaan voor t broodbakken met de broodbakmachine. Wat een heerlijke winkel, wat een positieve mensen daar en ALLES leek me wel lekker. Maar t boodschappenkrat was al snel flink zwaar gevuld, we hebben gelijk ook al meel gekocht om volgende week mee te nemen naar Marjolein, dus er bleef minder ruimte in t krat over voor ons. Maar graag gedaan hoor. T is echt lekker brood.

Vandaag, zondag, een programmaatje op mijn computer gezet die de verschillende tijden per project bij kan houden.  ik heb veeeel te doen op de computer nu t werk is weggevallen: ik heb de saris in de verkoop te doen en ik heb mijn spel Diamondmind om de grote jackpot te trekken, staat momenteel op 1265 britse pond, dus t is aardig de moeite om te proberen om die te bemachtigen. Ik kan nu met dat programmaatje  precies registereren hoe lang ik aan wat gewerkt heb en t zo in evenwicht brengen. Ook huishouden en kleine Sem extra aandacht geven, en papa Peter natuurlijk, ik ben nu helemaal "organised".

En verder begint nu heel langzaam de vrijheid door te dringen, t was wel al t WETEN maar nog niet echt het VOELEN. Ik zou nu al niet meer weten hoe t ook al weer moest, werken in de oude baan. Gauw achter me laten dan!

Groetjes,

Maaike

Vandaag een hele rare dag gehad. Ontslag nemen ligt me niet echt, ik heb het er moeilijk mee gehad. Ook al weet ik dat t voor mij en voor ons hier de beste keuze is, het was niet makkelijk. Ik ben een aantal keren echt strontmisselijk erdoor geweest. Je gaat nogal wat doen!

Nu vanavond is de officiele ontslagbrief geschreven, ondertekend, ingescand geraakt en naar kantoor verzonden, zoals ze mij verzochten te doen.  Dus work is done, en t voelt RAAR.

Vanmiddag fles bleek, fles Andy en fles Cif gehaald. Maaike gaat poetsen, echt waar! Maar alleen bij mezelf!!!

Tijd om de dag af te sluiten. Het was me dr eentje.

Morgen naar de huisarts met de diabetes, kijken of we op de goeie weg zitten qua medicatie en of er niet nog een pilletje zus of zo nog bij moet. Ik heb geen idee, ik ben geen dokter.

Maaike

Hoort u mij?

T is beurt, ik heb ontslag genomen. Het was raar om te doen, beetje omgekeerde wereld in deze rare tijden, maar het voelt wel erg goed. Ik vroeg wanneer ik voor t laatst zou zijn als alle vakantiedagen omgerekend waren.

Per 1 maart, vandaag dus, ben ik eruit. Er gaan dan nog 5 1/2 dag van mijn laatste loon af.

I am free!

Maaike

Hoi allemaal,

Ik heb besloten dat de stress van t werk af moeten krijgen en mijn uren zien te maken, t niet waar is ten opzichte van de verdiensten die ik ermee binnensleep. Ik heb nu dan ook besloten om ontslag te gaan nemen. Ik heb t druk zat met kleine Sem, mijn suiker weer onder controle zien te krijgen en dan ga ik ook t huishouden hier doen, hoeft Peter dat niet meer te doen zoveel.

Morgen eerst de huisarts bellen voor een afspraak. Hopelijk maandag of uiterlijk dinsdag. Dan weet ik ook wat daar mee gaat veranderen. En daarna ga ik mijn werk bellen, kijken of ik in goed overleg eerder wegmag of dat ik mijn opzegtermijn vol moet maken.

De koek is op, finito.

Kus

Maaike

De controleur van het ziekteverzuim is net geweest. Aangegeven dat er nu wel ff veel op mijn bordje ligt wat allemaal niet zo goed loopt. T Was goed dat ik mijn bloedsuikerwaardes in t boekje heb neergezet voor de dokter, ze heeft t flink bestudeerd. Komt de vermoeidheid van de ME, van de wisselende suikerwaardes, van de drukte die we hebben met kleine Sem, of gewoon van alles tegelijkertijd? Ik weet t niet en zij weet t ook niet. Nu in ieder geval er ff van los, volgende week maandag als de dokter er weer is afspraak maken en erheen. Ik heb in principe tot en met maandag om t te bezien, vanaf dinsdag zou ik dan weer aan t werk moeten gaan. Maar ja, zij moet ook maar wat neerzetten in t vakje om aan de werkgever door te geven, als t dinsdag nog helemaal niet gaat of de dokter vindt dat ik nog niet aan t werk kan omdat er bijv. medicijnen bij moeten, dan zien we t dan wel weer.

Zij ging weg en de intercom ging ook: UPS pakje uit India. Ik heb hetzelfde kettinkje dat ik aan Balou had geschonken toen ik bij Marjolein was weer in mijn bezit, plus eentje extra voor mijn lieve vriendin. T is nog steeds even mooi, en nu heb ik weer t gevoel dat ik mijn talisman weer in mijn bezit heb, ik had toch een tijdlang wel een heel kale nek! Sem zal straks wel weer zeggen: dat is de drie, van papa, mama en van Sem! En zo is t ook natuurlijk. Lief toch?!

Nog ff rust voordat de boel hier weer op de stormstand gaat. Ik voel me nog steeds moe en futloos, hopelijk helpt t kettinkje me wat.....

Kus

Maaike

Hierboven zie je onze talisman ketting, mooi he?!

Vanmorgen eindelijk t besluit genomen, samen met de werkgever, om me toch ziek te gaan melden. Ik ben gewend om altijd maar gewoon door te gaan, dat zit in mijn aard, en nu kom ik er dus ff achter dat ik in dit geval tegenwerking ondervind van t lijf. Dat zomaar weer doorgaan gewoon momenteel ff niet gaat. Ik heb met hangen en wurgen een ontbijt naar binnengewerkt, geen trek, maar is nu klaar. Vanmiddag komt er iemand van de ziekmeldorganisatie bij me langs om over de problematiek te praten. Ik heb niet gehuild aan de telefoon maar na afloop van de ziekmelding voelde ik wel mijn ogen vochtig worden. Ik kan gewoon zo ff niet verder. Volgens mij begrijpen zowel mijn werkgever als de ziekmeldorganisatie dat de boot ff aan is en ik er ff uit lig. We zullen zien, ik rook nog ff een peukie en dan ga ik slapen. Ik heb ook gevraagd of de meneer of mevrouw die bij me langs gaat komen in de loop van de middag pas hier kan zijn, zodat ik zo ff ongestoord kan slapen.

Maaike

Ben je hier aanbelandt omdat ik je heb gemaild of je op een andere manier heb laten weten over t bestaan van deze weblog, laat ff weten dat je er bent, plaats ff een reactie. Dan is de boodschap luid en duidelijk overgekomen: vanaf NU geen Hyves meer maar dit weblog!

Thx

Maaike

En jawel hoor, goedemiddag, IK HEB OOK EEN BLOG!!! Leuk dat je er bent!

Ik ben mijn lieve vriendin Marjolein dankbaar dat ze mij even zorgvuldig heeft uitgelegd HOE je een blog kunt aanmaken en dat ik dan, eindelijk, mijn Hyves de prullenbak in kan gooien. Ik was de Hyves al een tijdje zat, je kan aangeven dat alleen vrienden mogen lezen of vrienden van vrienden ook, maar we weten allemaal dat als er eentje geen toegang heeft tot mijn account (omdat ik hem of haar er niet op wil hebben), er toch weer een trucendoos is open te trekken om er WEL op terecht te komen. Dat belemmerde mijn vrije uiting van mijn gedachten en mijn gevoel, ik heb er eigenlijk al tijden niks meer mee gedaan. Hier dus nu een nieuwe start!

Vandaag is het woensdag 24 februari. De derde werkdag in de lopende week. Maandag heb ik niet gewerkt omdat we de gezinscoach op bezoek kregen. Dinsdag heb ik niet gewerkt omdat ik me alleen maar moe moe en nog eens moe voel. En vandaag kom ik na de ochtend slapen van bed af en zit dat MOE-GEVOEL er nog steeds haarscherp in. En dan ga ik denken, waar ligt t nou aan? Komt het omdat ik nog steeds veel te hoog zit in de suikers en de dippen en toppen zoveel energie bij me wegvreten? Of ben ik moe omdat we nu geen B12-injecties meer doen? Ik weet t niet. Ik weet wel dat ik niet t lef heb, door het moe zijn, om mijn werk te mailen of te bellen, misschien lukt t me later nog om nog wat te werken en anders is het morgen ff ziekmelden. Ik kan er ff niks aan doen, ik ben alleen maar moe.

Het is nu iets voor half twee, nog ff en onze Sem komt weer thuis van het MKD. Van de ene kant heerlijk om m weer te zien en te beleven, en van de andere kant: MAMA IS MOE SEM!! Ik weet dat t knulletje er niks aan kan doen. Nu is t nog ff stil in huis, zodra hij weer binnen is, is de storm weer aan, zeg ik altijd maar. Dan is er tot en met verhaaltje lezen en in bed stoppen constant drukte in huis. Ff koffietje maken.

Zo, koffie op buro, gelijk maar ff geprikt, mot toch ook weer gebeuren. Jasses, een 4.2! Ik zit bijna in een hypo! En wat nu het allervervelendste is daarvan is dat ik WEET dat ik moet eten maar er GEEN ZIN in heb (dat hoort ook typisch bij een hypo). Goed, zo maar ff een wit bolletje kaas maken, als ik eenmaal aan t eten ben kan ik er misschien wel 2 wegzetten zo. Nu nog ff hier verder. Er zit suiker en poedermelk in de koffie, dus dat voorkomt dat ik zo ga wegvallen. Ben je mal, zo laag laat ik t niet komen. Ik ga zo straks echt ff wat eten, echt......

Grappig ergens om Maaike nu van een afstandje ff te bekijken. Maaike rookt te veel en drinkt te weinig (water!). Maaike is er een die een tijdje kan draaien op koffie met suiker en melk alleen, tot de hamerslag weer binnenkomt en ze snel snel wat moet zien te vinden om alsnog wat te gaan eten. Maaike is er ook zo een van ff mooi weer spelen, ook al gaat t nog zo slecht, ff een optut moment doen in de badkamer voor ik Sem op ga halen beneden. Ik wil niet dat Yvonne en Linda aan me kunnen zien dat ik moe ben. Maar dat zal wel weer een schone schijn opleveren. T draait bij t wegbrengen en ophalen om kleine Sem, maar zij kijken ook naar mij, en zien dus ook wel dat t ff moe-moe-moe is. Dan kun je nog zo een plakaat make-up opzetten, ze zien me ook zonder en ze weten volgens mij allang hoe de vlag erbij hangt. Het valt niet mee allemaal, EN de problemen en probleempjes rond Sem en nou ook nog die stomme suiker erbij. Ik ga wel door, ik moet wel, maar het is echt met hangen en wurgen momenteel. Ligt dat aan het (nog niet helemaal) accepteren van de suiker? Ik weet t niet echt, ik voel me gewoon een beetje een nietig persoon momenteel. Je blijft rechtop lopen maar onderhuids gaan er zo processen door die hevig zijn. Tuurlijk, ik wist dat de suiker terug zou komen, ik wist t, en volgens Peter is t ook nooit helemaal weggeweest, ik kan daar de vinger niet op leggen. Ik denk zelf dat t wel een poos is weggeweest maar nu al even weer terug is, voordat ik er vorige week weer achterkwam. Het geeft een "waarom ik?" gevoel. Heb ik niet al genoeg op mijn bordje soms? Niemand heeft mij gevraagd of er nog wat bij kon! En ik moet t er maar weer mee doen...........bleh!

Zo, en HOE kan mijn eerste blog eindigen? Met de mededeling dat ik, al teruglezende, de as aftipte in mijn koffie ipv in t bekertje water 1 positie verder op t buro. Dat tekent eigenlijk mijn dag wel van vandaag, t proberen te doen allemaal en dat t toch weer niet lukt.

Ik ga nu ff twee briefjes maken voor de meiden van de bus, kunnen ze hier ook heen ipv de Hyves, ik denk dat dit interessanter voor ze zal zijn dan om te zien hoeveel vrienden ik heb op de Hyves en wie wat waar en wanneer heeft gedaan, want puntje bij paaltje neem je een account om dingen met elkaar te delen. De Hyves gaat er zo direct uit, lang leve deze blog!!!

Tot laters, kus,

Maaike

p.s. Netjes wat mensen gemaild over de nieuwe blog, twee briefjes gemaakt voor de buscrew EN 2 witte bolletjes met komijnenkaas genuttigd, en een nieuwe bak koffie, zonder as erin.